It's not exactly rocket science
Toen ik vanochtend wakker werd, het is inmiddels donderdag twaalf augustus, was ik voor het eerst nog echt vermoeid. Helaas, we hadden weer een lange dag voor de boeg, maar met een schema dat niet heel strak was. We rijden weg uit Nashville, uiteraard in Tennessee, en eindigen in het stadje Chattanooga, gelegen in diezelfde staat. Onderweg passeren we echter, omdat we enorm omrijden voor een museum dat we niet willen missen, ook weer door Alabama en zelfs even door Georgia. De staten liggen hier, hoe groot ze ook zijn, toch niet te ver uit elkaar.
Ons eerste reisdoel van de dag is het piepkleine dorpje Lynchburg in de binnenlanden van Tennessee, dat volgens onze Lonely Planet reisgids alleen bestemd is voor mensen met interesse in de fameuze whiskeystokerij en dat je er anders alleen verzeild raakt als je afschuwelijk verdwaald bent. Dat kan kloppen, want met 361 geregistreerde inwoners is het geen al te bruisende stad. Gelukkig hebben ze echter een fantastische attractie; de originele en enige Jack Daniel’s Distillery. Het is de enige plek ter wereld waar de bekende Jack Daniel’s bourbonwhiskey gemaakt wordt. Als je in Nederland, Japan of Australië een glas Jack besteld, krijg je drank die honderd procent zeker minimaal vier jaar in een van de vele pakhuizen in Lynchburg heeft gelegen.
De eerste indruk is geweldig, het ligt schitterend, er kabbelt een lieflijk beekje en de houten en bakstenen panden zijn mooi. We krijgen meteen een kaart in onze handen voor de gratis rondleiding, lopen even rond door het museum en beginnen met de tour. Onze enthousiaste gids vertelt over de geschiedenis van de stokerij, over de legende achter Jack Daniel zelf en we zien in alle kleuren en vooral vele geuren het productieproces. Proeven is echter strikt verboden, want de ironie wil dat deze stokerij in een “dry county” ligt, een gemeente waar het alcoholverbod van een eeuw geleden nooit is opgeheven. Niet dat ze het niet willen, maar 361 geregistreerde inwoners is niet genoeg om een gemeentewet aan te passen. Gelukkig hebben ze sinds vijftien jaar een foutje in de wet gevonden, waardoor de verkoop gelukkig wel kan. Je kan in de winkel na de rondleiding namelijk gelimiteerde verzamelflessen kopen voor 35 dollar en die worden als kado gevuld met drank. Je betaalt dan dus niet voor de drank, maar voor de fles en dat is wel legaal. Hilarisch, maar briljant. Alle foto’s zijn van buitenaf gemaakt, want zoals bij vele rondleidingen in Amerika en daarbuiten is het fotograferen van het productieproces ten strengste verboden om maar geen geheimen prijs te geven en om gevaarlijke situaties met ronddwalende toeristen te voorkomen.
Na de ochtend in de Distillery te hebben doorgebracht rijden we even door naar het dorpje zelf, waar een grote winkel ligt met alle mogelijke Jack Daniel’s merchandise. Bij besteding van tien dollar krijg je een tof shotglas kado, dus we zoeken allebei een tof t-shirt uit. Na het eten van een broodje bij een lokaal zaakje - een overheerlijke Calzone met zeevruchten - stappen we in de auto op weg voor het vervolg van deze dag. Langzaam maar zeker wordt het signaal van onze radiozender van de laatste 24 uur zwakker. 103.3 WKDF Radio heeft ons met ouderwetse en nieuwerwetse countryrock uitstekend vermaakt deze dagen rondom music city Nashville, maar na iets teveel liedjes over overspelige vrouwen, overleden huisdieren en pick-up trucks die stuk gaan in de regen zijn we blij dat we een geldige reden hebben om terug te vallen op onze zelfgemaakt verzamelschijfjes. Niet dat Sweet Home Alabama van Lynyrd Skynyrd minder cliché is in deze regio, maar hé, het rockt wel.
Een uur later zien we aan de horizon al een Space Shuttle, een Saturn V en wat imposante gebouwen verschijnen. Daar moeten we zijn; het United States Space and Rocket Center in Huntsville, Alabama. Niet alleen een ruimtevaartmuseum met verschillende pretparkattracties, maar ook een officieel NASA opleidings- en onderzoekscentrum en thuisbasis van het in heel Amerika beroemde Space Camp zomerkamp voor kinderen die dromen over een carriere als astronaut. Het museum biedt deze zomer ook nog eens een toffe tentoonstelling over Star Wars aan met echte props uit de films. We brengen er de rest van onze middag door en die vliegt voorbij. Jongens en raketten, ruimteschepen en lightsabers, het zal wel nooit veranderen.
De laatste uren van de dag zitten we in de auto naar Chattanooga, een pittoresk arbeidersstadje aan de oevers van de Tennessee River en gelegen tussen de uitlopers van de Appalachen. Ons hotel hier is bijzonder. We slapen vannacht op de Delta Queen, een National Historic Landmark, want het is een drijvend hotel. De Delta Queen is een van de laatste raderboten in Amerika uit het oude tijdperk en is in oude glorie hersteld en dient nu als aangemeerd museumhotel. Alles ademt geschiedenis uit, de sfeer is apart en we genieten van de kleurrijke tekeningen aan de muur en de prachtige ligging aan een van de vele stadsparken.
Terwijl ik dit typ zijn we net terug uit een nabijgelegen kroeg aan het waterfront. Een paar glazen Jack Daniel’s “Old No.7” Tennessee Whiskey en Budweiser smaken wel na weer een lange dag hier in de South. Morgen eindelijk weer weinig kilometers… uh, ja, mijlen. Onderweg alleen een stop bij het grootste voor mensen toegankelijke ondergrondse meer ter wereld en dan door naar Pigeon Forge, nog altijd in Tennessee. De thuisstad van Dolly Parton en onze uitvalsbasis voor 2,5 dag achtbanen, rodeoshows en andere Amerikaanse zaken en zondagochtend ons vertrekpunt voor 4 avontuurlijke dagen op de Blue Ridge Parkway, die ons dwars door het Great Smoky Mountains National Park en de Appalachen richting Richmond zal voeren. Ik heb ‘r zin in!
De laatste foto van de blog is overigens het interieur van onze gang hier op de Delta Queen. Bij aankomst was het buiten al te donker voor een mooie foto en ik wil alleen eigen foto’s plaatsen. Ik zal er zo snel mogelijk een buitenfoto bijzetten, maar die ook nog toevoegen bij een volgende blog.
