Kickin' it in Kickapoo
Afgelopen jaar heb ik tijdens mijn roadtrip een hernieuwde liefde gevonden voor het buitenleven en een nieuwe liefde voor American country. Countrymuziek, grote pick-up trucks, in de outdoors met je vrienden kamperen, barbequen en bier drinken. Op zich is die waardering voor dingen buiten niet vreemd, ik heb dat tenslotte van mijn vader meegekregen en ik weet zeker dat hij dit afgelopen weekend en de inspiratie die we hebben opgedaan prachtig had gevonden. We waren namelijk in een typisch voorbeeld van Smalltown, USA om op een lokaal boerenfeest als vrijwilligers onze handen uit de mouwen te steken.
De afgelopen tijd ben ik meer en meer gaan beseffen dat er in Amerika nog veel meer mis is met de eetcultuur dan de goedkope fastfood en dure supermarkten. De kwaliteit van veel eten is gewoon barslecht, zelfs als je naar degelijke supermarkten gaat. In Nederland is biologisch kopen best wel luxe en leuk, in Amerika is organic kopen noodzaak als je een degelijk product wil dat niet is volgepompt met hormonen of barstensvol gif zit. In je eentje vechten tegen de grote marktspelers is echter kansloos en daarom zie je overal in Amerika coöperaties van lokale bedrijven die met eigen supermarkten en samenwerkingsverbanden de markt proberen te veranderen.
Nu werkt mijn vriendin sinds enige tijd als stage voor zo’n groep en zo leer je nogal wat mensen kennen die hier in betrokken zijn. Via via kwamen we daarom terecht als vrijwilligers op de Kickapoo Country Fair. Een festival in en rond het hoofdkwartier van Organic Valley, een coöperatief van ruim 1600 boeren verdeelt over heel Amerika met zuivel, fruit, groente en vlees. Het festival wordt sinds een aantal jaar gehouden bij dat enorme hoofdkwartier dat gelegen is in La Farge, Wisconsin. Er wonen nog geen duizend mensen in La Farge en het is, zoals ik al zei, een klassiek voorbeeld van Smalltown, USA. Er zijn twee kroegen, een bank, een tankstation, wat huizen, een kerk of drie, een kerkhof, een trailerpark en wat schuren. Rondom het dorp liggen boerderijen en gaat het schitterende glooiende landschap van Wisconsin tot in de oneindigheid verder. Nou ja, tot aan de Mississippi dan, waar het Iowa wordt, maar waar je ook geen enkele serieuze stad meer zult aantreffen. Hier staat de tijd soms stil, maar niet als het aan Organic Valley ligt.
We hebben zelf gekampeerd in het stadspark en lekker op de country fair rondgelopen terwijl we in de snikhete zon eten hebben gemaakt, datzelfde eten hebben geserveerd, achter de schermen hebben gerend om alles in de gaten te houden en af en toe tijd hadden voor een goed gesprek, even relaxen in de schaduw met een koud drankje. Genieten dus en ondanks een massale aanvaring met een Amerikaans topchef die zich als een verwende rockster gedroeg heeft niemand zich geërgerd. Op het platteland gaat namelijk alles rustig, oké, behalve als het aan Organic Valley ligt, die liever nog gisteren dan vandaag zouden zien dat heel Amerika bewust gaat eten en bewuster gaat leven. Daar draait dit festival dan ook om, want buiten alle muziek, het fantastische eten en het koude bier is er ook veel aandacht voor stands met advies voor veilig fietsen, bewust investeren en andere belangrijke sociale issues die het milieu en de mensen helpen. Zonder ooit opdringerig te zijn of vervelend over te komen, maar je vindt hier dan ook slechts gelijkgezinden. Wie rijdt er anders 150 kilometer vanuit Madison om naar zo’n evenement te komen?
Hoe dan ook, mijn beeld van Amerikaanse problemen is aan het veranderen. En ja, iedereen reageert hier opgelucht op het feit dat een desastreuze financiële crisis lijkt te zijn afgewend, maar als het land van binnenuit vergiftigd wordt – terwijl ze nota bene denken dat ze gezond bezig zijn – dan schiet je daar niet heel veel mee op. Organic Valley en de mensen op de Kickapoo Country Fair laten echter zien dat er een beweging in gang is gezet die uitkomst kan bieden voor de bewuste consument, zonder deze consument belachelijk veel te laten betalen voor producten met predikaten als “excellent” of “light”. Goed eten is gezond eten. Of zoals ze hier zeggen: biologisch eten is wat je grootouders nog gewoon eten noemden.
Kickapoo, de oude indianennaam voor de vallei en een nabijgelegen rivier in zuidwest-Wisconsin, was voor mij inspirerend. Als ik hier in dit land straks iets zou kunnen doen dat te maken heeft met bewuster eten, met mensen helpen die deze beweging rond zalig bier, mals vlees en sappige groenten gaande houden en met de consument een duwtje in de goede richting te geven, dan kan ik daar honderd procent voor gaan. Het eerste aanbod om een tijdje mee te werken met wat mensen uit Wisconsin is al op zak en met een aantal boeren heb ik afgesproken contact te houden, omdat ze graag bloembollen en Nederlandse groenten wilden proberen. Nederland heeft in Amerika namelijk een imago als een land dat voorop loopt met gezond en goed eten en met zakelijk en ecologisch slim werken op het veld. En onze appel uit de supermarkt is misschien niet gifvrij, maar wel tien keer beter dan de gewone appel hier. Toch een geruststellende gedachte als ik als student het goedkoopste product in het schap als eerste probeer.
Ik had nooit gedacht dat eten maken en serveren met een chefkok, bier matchen met chocolade, rondrijden in pick-up trucks, handelen en praten over bloembollen en achter de hooibalen bier drinken om te ontsnappen aan de warmte mijn soort leven en vorm van werk én genieten kon zijn; dat blijkt toch zo te zijn en ik vond het heerlijk. De Kickapoo Country Fair 2011 was op vele manieren fantastisch en ik ben blij dat we er actief bij waren.
De rest van het weekend vulden we overigens met wat andere activiteiten en tourtjes door Wisconsin en morgen breng ik opnieuw een dag door in Wisconsin Dells. Dit keer echter met vrienden en waarschijnlijk in Mount Olympus om af te koelen in hun waterpark en om lekker te genieten in hun schitterende collectie houten achtbanen van mythische proporties.