A Night with the Brewers
Miller Park is het in 2001 opgeleverde ballpark van de Brewers, gelegen aan de westkant van Milwaukee en gezien als een van de bekendste landmarks van Wisconsin. Die status is honderd procent terecht, want het markante retro-moderne design met het bijzondere dak is imposant en sfeervol. Het dak is namelijk een van de weinige MLB-stadiondaken dat open, deels dicht of geheel dicht kan om de wisselende en grillige weersomstandigheden aan de oevers van Lake Michigan het hoofd te bieden. ’s Zomers kan het dak het hele veld open leggen – waardoor er écht gras groeit en geen lelijk kunstgrasveld - en bij twijfel kan het dak half open en tijdens regen en op koude, winterse dagen kan het geheel dicht. Het dak is ontworpen als een soort open schuivende puntvorm en oogt klassiek en art deco. Het is oprecht imposant en combineert een uniek modern systeem met een prachtig design, dat vooral van buiten het stadion echt een blikvanger is. Wij zagen het dak geheel gesloten en dat was geen overbodige luxe, want het stadion galmde met iedere donderslag van het voorbijrazende onweer.
De binnenzijde van het stadion oogt als vele andere stadions, maar het is overal Brewers, vol met mooie banners, borden en fanstores en de gangen zijn ruim. Roltrappen, liften en brede paden verbinden de verschillende restaurants, verdiepingen en secties en alles oogt doordacht. De vele openingen richting het speelveld en de videomuur (volgens de website het op drie na grootste HD-scherm van Amerika) zijn gaaf en geven mij als bezoeker al de juiste kriebels om verder te lopen en heel snel onze plek te vinden. Dat brengt me wel bij het enige probleem dat ik met het stadion heb: de toegangswegen. Want ondanks dat we ruim van tevoren waren vertrokken, misten we het volkslied, de intro’s en de eerste inning door vele files. Parkeren zelf is super geregeld en dichtbij en ondanks een vrijwel uitverkocht stadion hadden we parkeerplek naast het stadion. Dat is dus goed gedaan, alleen de highway er naartoe is te krap (slechts vierbaans, jaja) en ook de hoofdroute richting downtown Milwaukee en in een stad met bijna anderhalf miljoen inwoners werkt zoiets niet.
Verder was het een leuke wedstrijd tegen de grote rivaal de Chicago Cubs, want we zagen twee hele goede pitchers – Zach Greinke van de Brewers gooide in 6 2/3de inning 9 strikeouts – en een mooie homerun van Brewers sterspeler Prince Fielder, die met zijn 125 kilogram en baard van Bijbelse proporties een van de zwaarste en meest markante vegetariërs van Amerika is. Een homerun is sowieso wel gaaf om te zien, want zodra de bal de tribunes raakt schieten ze, ongeacht of het dak open of dicht is, vuurwerk af vanuit het scorebord en glijdt mascotte Bernie Brewer vanuit zijn dugout in de nok van het stadion via zijn eigen glijbaan naar beneden om het met de fans te vieren. Een toffe traditie, uiteraard gesponsord door een van de vele waterparken uit het nabij gelegen Wisconsin Dells
Over waterparken gesproken, dat is iets voor de blog van morgen, want ik was weer een dagje in de Dells, maar voor nu even deze honkbalblog. Samengevat is Miller Park een prachtig stadion, zijn de Brewers een team dat met bier, humor en country honderd procent Wisconsin is en is een honkbalwedstrijd bezoeken keer op keer een belevenis. Zelfs al geef je niets om sport, dit is iets dat je gewoon een keer moet doen, alleen al vanwege de imposante stadions, de leuke muziek, de vele tradities en genoeg lekker eten. Voor het geld hoef je het overigens niet te laten, want onze tickets waren nog geen 20 euro per kaartje en een hapje eten is niet veel duurder dan bij een lokaal fastfoodrestaurant.
Eenmaal op weg naar huis in de auto, tussen de enorme onweersbuien door, besefte ik wel hoe Wisconsin gewoon met de dag meer als thuis voelt en de Brewers zijn een team dat ik op een dag zeker als fan kan omarmen. Let’s go Brew Crew!