Herfst - deel 1
De afgelopen paar weken heb ik natuurlijk veel te weinig geblogd. Ik weet het, maar het is hier een drukte van belang en dan ben je bezig met vanalles en nog wat en dan schiet dat bloggen er steeds bij in. Daarom, een behoorlijke blog om het allemaal even goed te maken. Eerst deel 1 van de eerste paar weken van mijn blogbreak en dan spoedig ook deel 2.
Inmiddels is het natuurlijk ook Amerika herfst. Nou ja, herfst heb je niet echt in Wisconsin. Het is dat de blaadjes van de bomen vallen, maar dit jaar was er nazomer tot ver in oktober en na een paar koude dagen was het vorige week uit het niets weer twintig graden. Heel vreemd, want toen ik twee weken geleden naar huis liep was het ongeveer -10 en met een gure wind. De bomen zijn inmiddels kaal geslagen, de meeste blaadjes zijn weggevaagd, maar aan het begin van de herfst zijn we nog een paar hele leuke dingen gaan doen. Een van de tofste was een groot kampvuur aan het water met internationale vrienden en uiteraard spelletjes spelen in het bos. Het was stralend weer en ik ben die dag naar de feestlocatie gelopen. Het was ongeveer een uur vanaf mijn kamer, maar de wandeling langs het meer en de schitterende fotolocaties waren zeer de moeite waard. De terugweg gelukkig met iemand in de auto mee, maar verder geen klachten natuurlijk. Prachtige avond.
Begin oktober, inmiddels een maand geleden, ben ik ook met wat vrienden voor de derde keer naar Wisconsin Dells gereden. Dit keer niet als onderdeel van een tour door Wisconsin of voor een groot zwembad, maar om een bezoek te brengen aan het Mount Olympus resort. Dit is een pretpark, kartbanenpark, outdoor zwemparadijs, groot indoorzwembad en twee hotels naast elkaar. Vooral de achtbanen in dit park spreken tot de verbeelding, met als topper de imposante Hades, die zestig meter boven het bos uit torent en door middel van twee spectaculaire tunnels onder de parkeerplaats door duikt. Een van de allergaafste achtbanen die ik ooit gedaan heb en dan stonden er nog twee gave houten achtbanen, een derde was gesloten, en ook nog vier grote kartbanen die we uiteraard hebben uitgeprobeerd. Het is een heel bijzonder parkje en volgens mij niet berekend op grote hoeveelheden bezoekers, maar op een rustige avond is het echt genieten geblazen met al dat monsterlijke hout in een donker bos.
De week erna heb ik voor het eerst een groot concert bezocht in Amerika. Ik had tijdens de roadtrip daar in het zuiden stiekem natuurlijk al een kleine liefde opgebouwd voor countrymuziek en als je dan leuke country acts ontdekt en die komen ook nog naar jouw stad. Ja, dan moet je toch gaan en gelukkig vond ik een Amerikaanse vriendin hier bereid om mee te gaan. Dus de boots aan, Jack Daniels shirt op een jeans en houthakkershemd erover en gaan! Je weet hoe laat het is als werkelijk iedereen met cowboyhoeden, pickup trucks en t-shirts van bekende tractormerken arriveert, maar het werd een briljante avond. Hele strakke shows van de heren Luke Bryan en Jason Aldean, die allebei hele verschillende stijlen country maken, maar beiden met humor, enthousiasme en veel gitaarwerk hun shows tot onvoorstelbaar vermakelijk bombarderen. En ja, country is aanstekelijk en dat waren de vele duizenden aanwezigen het zeker met mee eens. Toffe avond gehad en absoluut voor herhaling vatbaar.
Tot zover deel 1, de rest van oktober en begin november komt spoedig in deel 2!