Madison, Wisconsin
De eerste nacht in Madison was raar. Althans, niet zo zeer het slapen of wakker worden, want ik weet na twee weken roadtrip wel hoe het is om in een nieuwe kamer wakker te worden, maar het gevoel dat je wakker wordt en weet dat je hier woont. Dat is raar.
Ik heb ontbeten, gedoucht, ge-emaild en gechat met vrienden - die om tien uur 's ochtends mijn tijd alweer om vijf uur 's middags jullie tijd gaan avondeten - en toen mijn camera gepakt en de straat op gegaan. Eerst ben ik de straat overgestoken en dan sta ik al in het park voor het Kohl Center. Het Kohl Center is de thuisbasis van het UW-Madison heren- en dames ijshockeyteam en het heren- en dames basketbalteam. Het heeft zo'n 15000 zitplaatsen en is in 1998 geopend en sindsdien nog een keer gemoderniseerd. Dit stadion, dat in de NHL of NBA niet zou misstaan, is ook de locatie van de grootste merchandisewinkel van de universiteit en daar wilde ik even langs.
Na een bezoekje aan de winkel, waar ik tot nu toe alleen een sleutelhanger kocht, vroeg ik of ze rondleidingen in het stadion deden. Dat deden ze niet snel, maar het was rustig, dus ze zou een collega vragen of ze me even wat dingen wilde laten zien en enkele minuten later stond ik in het stadion naar de training van het heren ijshockeyteam te kijken en op mijn gemak foto's te maken. Wat een prachtige arena op slechts honderd meter van mijn kamer en ik kan niet wachten tot ik hier wedstrijden kan gaan kijken.
Daarna ben ik op mijn gemak terug naar de hoofdstraat, State Street genaamd, gelopen en heb ik gezocht naar een gebouw genaamd de Red Gym. Niet te missen, dit rode kasteel aan het water en het is het kantoor van International Student Services en van het informatieteam van de universiteit. Zij regelden al snel een rondleiding over de campus en ik sloot dan wel aan bij een groep van 16-jarige high school kids en hun ouders, die nog bezig waren met hun universiteitskeuze, maar het was daardoor niet minder interessant om de campus eens te zien.
De campus is indrukwekkend en mooi. Het is als een enorm park met overal statige gebouwen, die ouder lijken dan dat ze zijn, maar da's hier overal. Vooral het hoofdgebouw Bascom Hall, gelegen aan de top van een behoorlijk steile heuvel, is prachtig, maar ook het strakke Humanitiesgebouw - mijn thuisbasis - en de Historical Society - een grote bibliotheek - zijn echt te gek. Ik ben onder de indruk van de schoonheid van de stad, op alle mogelijke manieren. De straten zijn schoon, er wordt hard gewerkt om alles in orde te krijgen voor het nieuwe jaar, er is overal zichtbare en onzichtbare bewaking, de stad voelt vrolijk, veilig en gezellig en iedere keer als ik langs de waterkant loop bij het befaamde Memorial Union Terrace vind ik het ongelofelijk dat een universiteit zo'n droomlocatie heeft. Ik ga me hier wel vermaken.
Ik vreesde overigens weer een saaie avond, maar ontmoette toevallig twee Nederlandse studenten - beter nog; Utrechters, maar van University College - in de lobby van mijn wooncomplex en we zijn samen naar de kroeg geweest gisteravond en hebben daar de pre-season wedstrijd van de Green Bay Packers gezien, het enige NFL-team uit Wisconsin. Het is een oefenwedstrijd, maar mensen zijn hier nu al enthousiast. Dat gaat nog wat worden als het ergens om draait, over een weekje of twee begint dat allemaal, al is volgende week zaterdag de eerste wedstrijd van het UW Badgers footballteam al, maar zij spelen uit in Las Vegas tegen de University of Nevada, dus dat wordt joelen in de kroeg.
Foto's zijn allemaal plaatjes van dingen op de campus, die zullen er wel vaker tussen zitten, al weet ik niet of ik zo vaak blijf bloggen. Mijn avonturen zijn vast heel leuk leuk, maar studiedagen zal ik jullie niet te vaak mee lastig vallen. Zo, nu maar weer eens ontbijten, het is toch al een uurtje of tien in de ochtend hier.
